Codzienne funkcjonowanie człowieka uzależniony jest od wielu procesów zachodzących równocześnie, w tym od sposobu odbierania i przetwarzania informacji płynących z otoczenia a także własnego ciała. Dźwięki, ruch, dotyk, światło czy zmiany pozycji wpływają na to, jak organizm reaguje na różnorodne sytuacje. U niektórych osób sposób przetwarzania tych bodźców może powodować trudności w wykonywaniu określonych czynności, skupieniu sugestie lub dostosowaniu reakcji do danej sytuacji.
Terapia integracji sensorycznej jest jedną z form pracy wykorzystywanych w przypadku obserwowanych trudności związanych z odbieraniem i organizowaniem bodźców. Jej przebieg uzależniony jest od indywidualnych potrzeb a także wcześniejszej oceny funkcjonowania danej osoby.
W praktyce pierwszym etapem jest zazwyczaj dokładna obserwacja zachowania a także sposobu reagowania na różnorodne sytuacje. Nie każda nietypowa reakcja znaczy problem wymagający specjalistycznych działań, dlatego istotne jest uwzględnienie całego obrazu funkcjonowania. Pod uwagę bierze się między innymi reakcje na ruch, kontakt z różnymi powierzchniami, poziom aktywności, koordynację a także sposób wykonywania codziennych obowiązków. Na podstawie takich informacji można określić, które obszary wymagają większej sugestie. Terapia integracji sensorycznej opiera się na odpowiednio dobranych ćwiczeniach i aktywnościach, które mają wspierać organizację odbieranych informacji a także reakcje na bodźce.
Zajęcia powiązane z tym podejściem na prawdę często wykorzystują różnorodne formy aktywności ruchowej i zabawy, ponieważ właśnie poprzez działanie organizm uczy się reagowania na określone sygnały. W praktyce istotne jest dostosowanie poziomu trudności do aktualnych sposobności uczestnika. Zbyt proste zadania mogą nie dostarczać wystarczającej stymulacji, jednak zbyt wymagające mogą powodować zniechęcenie albo nadmierne obciążenie. Dlatego sposób prowadzenia zajęć jest zwykle modyfikowany w współzależności od obserwowanych reakcji. Ważne znaczenie ma też regularna ocena postępów i dostosowywanie kolejnych działań do zmieniających się potrzeb.
Trudności powiązane z przetwarzaniem bodźców mogą wpływać na różnorakie obszary życia, dlatego podejście do terapii często obejmuje też współpracę z osobami z najbliższego otoczenia. Codzienne sytuacje, tj. nauka, zabawa, wykonywanie zadań czy kontakty społeczne, dostarczają wielu informacji o sposobie funkcjonowania. Obserwacje wykonywane poza miejscem zajęć mogą być pomocne przy określaniu dalszego kierunku pracy. Terapia integracji sensorycznej nie jest jednolitym schematem stosowanym w każdym przypadku, ponieważ zakres działań zależy od indywidualnej sytuacji, wieku, sposobów oraz rodzaju występujących trudności.
Warto sprawdzić: terapia integracji sensorycznej łódź.
